Thursday, 25 September 2014

स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली... !!!


स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली... 
चाल अजून बसवत होतो 
मनाचे ताल सारे बिघडून गेली...
ताल परत बसवताना
माझ्या मनाचे भान हरपून गेली...


                                                                               स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली... 
                                                                               तुझ्या त्या आठवणी जगताना
                                                                               मनातली स्वप्न तोडून गेली...
                                                                               ती स्वप्ने मनात जपताना
                                                                               मनाला आस लावून गेली...


स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली…
मनाचा स्पर्श मनाला होताना
मनाला स्वतःपासून वेगळं करुन गेली...
मनाला परत जवळ आणताना
प्रेमाची झुळूक देऊन गेली...

                                                                                स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली...
                                                                                तुझा हात माझ्या हातात घेताना
                                                                                तु फक्त स्पर्श करून गेली...
                                                                                त्या स्पर्शाची जाणीव होताना
                                                                                तु फक्त स्वप्न दाखवून गेली...

स्वप्नातली तू स्वप्नात हरवून गेली...
कधी वाटले परत तीला बोलावताना
मनात ती आठवण ठेवून गेली...
त्या आठवणींची स्वप्ने होताना
ती सर्व स्वप्ने मोडून गेली...

© ओंकार शिंदे 
२६ सप्टेंबर २०१४

Friday, 5 September 2014

लहान असताना मला ती आवडायची...!!!


लहान असताना मला ती आवडायची
४ थीच्या वर्गात पहिल्या बाकावर बसायची
हत्ती मुंगीच्या विनाेदावर हळूच हसायची
माझी पुस्तकामधून तिरकी नजर तिच्यावरच असायची

                                                     कोड्यात होतो तिच्याशी कस बोलायचं
                                                     हळूच जाऊन तिच्या शेजारी कस बसायचं
                                                     हेच डोक्यात असताना बाईंनी उठवलं
                                                     नशीबाने मला तिच्या शेजारी बसवलं

अाता वाटलं गाडी रूळावर आली
तुझ्या शेजारी बसायची पहिली पायरी पुर्ण झाली
आभ्यासात नेहमी ती पहिली असायची
आमची बोट काठावर असायची

                                                     काय माहीत हे कसं जुळणार होतं
                                                     दोघांच एकमेकांकडे बघणच वेगळं होतं
                                                     वाटलं मला बोलाव तिच्याशी
                                                     फायदा होईल परीक्षेला प्रश्नांच्या उत्तराशी

पेपर लिहताना मला रब्बर हवा होता
पुढच्या क्षणी तिचा हात माझ्या हातात होता
माझ्या मनात त्या रब्बरामुळे सुखाची पालवी फुटली
माझी गाडी चुकांएवजी उत्तर खोडत सुटली

                                                     त्यावेळेस कळलं प्रेम आंधळ असत
                                                     प्रेमात तर सगळं सोसायचं असतं
                                                     काय सांगू त्यापरीक्षेचा निकाल काय लागला
                                                     मी राहीलो मागे पहिला आलेला बंडू लाईन मारायला लागला

निकालामुळे आमच्या जागांची अदलाबदल झाली
बघता बघता ति माझ्या मनापासून वेगळी झाली
निराश होऊन एक नजर डावीकडे टाकली
शेजारी बसलेली मिनी तर खुप सुंदर वाटली

                                                     आता काय सांगू काय वाटलं
                                                     मिनीविषयी मनात खूपसारं प्रेम दाटल
                                                     प्रेमाच्या प्रश्नाच एक उत्तर कळलं
                                                     प्रेमात पोरीला कटवण्यापेक्शा स्वतः कटलेल परवडलं


© ओंकार शिंदे
५ सप्टेंबर २०१४